70 jaar lidmaatschap: muzikale mijlpaal voor Wim Kreijkes

Een bijzondere mijlpaal voor de Rijssense muziekvereniging: Wim Kreijkes (78) is maar liefst 70 jaar lid. Afgelopen maandag werd hij, tot zijn grote verbazing, thuis verrast met een serenade van het orkest.

 

 

“Ik was compleet verrast,” vertelt Kreijkes. “We zaten gewoon in de kamer en ineens hoorde ik wat lawaai buiten. Ik dacht nog: wat is dat, een betonboor? En toen kwam het hele orkest eraan. Dit is toch niet waar, dacht ik. Echt zo mooi.”

Zelfs een geplande vergadering bleek onderdeel van de verrassing. “De mensen met wie ik zou vergaderen stonden gewoon allemaal buiten mee te luisteren. Ik had echt niks door.”

Van jonge klarinettist tot veelzijdig muzikant
Kreijkes begon al op achtjarige leeftijd bij de vereniging, in een tijd dat het nog een fabrieksorkest was. “Eigenlijk moest je bij Ter Horst werken om lid te mogen worden, maar ze hadden leden nodig. Dirigent meneer Sommer wilde jeugd, en zo ben ik erbij gekomen.”

Muziek zat al in de familie: “Mijn vader zat bij het Rijssens Mannenkoor, met dezelfde dirigent. Zo ging dat toen.”

Zijn muzikale loopbaan begon op een bijzondere manier. “Ik was zo klein dat ik niet bij een gewone klarinet kon. Daarom hebben ze een es-klarinet voor mij aangeschaft, zodat ik er met mijn vingers bij kon.”

In de decennia die volgden speelde hij verschillende instrumenten, waaronder klarinet (25 jaar), hobo (25 jaar) en inmiddels al zo’n 20 jaar alt-saxofoon.

Een leven lang betrokken
Naast muzikant vervulde Kreijkes talloze rollen binnen de vereniging: bestuurslid, secretaris, docent en archivaris. Hij speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van de vereniging, onder meer bij de overgang van bedrijfsorkest naar zelfstandige vereniging.

“Dat was een grote verandering. We zijn op eigen benen gaan staan, maar Ter Horst liet ons niet los. We mochten nog in de kantine repeteren en kregen later zelfs uniformen.”

Ook was hij betrokken bij de totstandkoming van het eerste eigen verenigingsgebouw, een verbouwde school aan de Industrieweg, en later bij de plannen voor het huidige onderkomen.

Muziek als passie en ‘core-business’
Zijn liefde voor muziek is onverminderd groot. “Wat je leuk vindt, doe je graag,” zegt hij eenvoudig. “En ik doe het nog steeds graag.”

Bijzonder is zijn inzet buiten de vereniging: Kreijkes speelt regelmatig in verzorgingshuizen en heeft inmiddels zo’n 230 optredens op zijn naam staan. “Dat is een beetje mijn core-business geworden. Het gaat allemaal via via.”

Trots op de vereniging
In 70 jaar zag hij de vereniging sterk veranderen. “Vroeger speelden we vooral licht klassiek, ouvertures. Nu is het repertoire heel anders en het niveau ook veel hoger.”

Toch overheerst vooral trots: “Als ik dan zie hoe ze maandag voor de deur staan, dan denk ik: verdorie, ze doen het toch maar. Daar ben ik echt apetrots op.”

Blik op de toekomst

Kreijkes hoopt vooral dat de vereniging nog lang blijft bestaan. Zelf wil hij nog zo lang mogelijk actief blijven, al ziet hij ook de nieuwe generatie aankomen. “Er komt veel jeugd aan, vooral op saxofoon. Dat is mooi om te zien.”

Daarnaast heeft hij nog een wens: “Ik beheer al jarenlang het archief van de vereniging. Er ligt zoveel materiaal. Dat zou ik graag nog eens gedigitaliseerd zien.”